De omgang met roze ouderen vanuit het perspectief van Caribische Nederlanders
dinsdag 30 augustus 2011 15:57
“Om iedereen te bereiken spreken wij over seksuele diversiteit,” zegt psychiater Glenn Helberg, voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN) en één van de sprekers op het symposium. “Nederlanders hebben in de afgelopen decennia een enorme emancipatieslag gemaakt. Immigranten hebben op dit gebied een achterstand.”
“Immigrangen willen werk, maar dan moeten ze bereid zijn zich aan te passen aan de normen die hier gelden en het niet vreemd vinden als mensen van iemand van hetzelfde geslacht houden. Dat geldt zeker voor immigranten die in de ouderzorg gaan werken. Ze moeten de emancipatieslag versneld maken,” stelt Glenn Helberg.
“Wij zijn bezig het onderwerp homoseksualiteit bespreekbaar te maken in onze gemeenschap. Homoseksueel gedrag komt in onze kring voor, maar het is niet in de levensstijl verankerd en wordt niet benoemd. Zodra er een naam aan gegeven wordt, raakt het aan de identiteit. Als we alleen over homoseksualiteit praten, zegt men: Dat gaat niet over mij,” vertelt Glenn Helberg. “We hebben het daarom over seksuele diversiteit en homoseksualiteit is daar een onderdeel van.”
“Het is belangrijk dat nieuwkomers uit diverse culturele groepen emanciperen. We overleggen daarover bijvoorbeeld met kerken. In onze gemeenschap zijn kerken belangrijk. Die heb je nodig.” Helberg stoort zich aan de retoriek van sommige politici die tot gevolg heeft dat mensen in hun eigen groep veiligheid gaan zoeken. “Bij stress hebben we bescherming nodig en die vinden we binnen de eigen cultuur. Die bescherming is prettig, maar mag geen beletsel zijn voor het emancipatieproces.
Stressreductie is overigens een basisgegeven in de hulpverlening. Wie stress veroorzaakt, is geen hulpverlener.” Professionals die met roze ouderen werken moeten zich dat goed realiseren.