OCaN

Dit is niet het moederland dat wij kennen en waar wij trots op zijn….

woensdag 18 april 2007 00:00

Vrijdag verkiezingen op Curaçao

Wil Curaçao met Nederland perspectiefvol verder binnen het Koninkrijk, dan zal het allereerst dienen te kiezen voor oplossingen voor sociale problemen. Nederland zegt bereid te zijn meer samen te willen werken, maar aan de vooravond van de Eilandsraadverkiezing vraagt het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN) zich af of dit echt zo is.

Curaçao kiest vrijdag 20 april een nieuwe Eilandsraad. Daarmee wordt impliciet ook gekozen voor de staatkundige toekomst van het eiland zelf, aangezien de Nederlandse Antillen eind 2008 uiteen zullen vallen. De vragen zijn dan: meer of minder zelfstandigheid, meer of minder gezamenlijk?

De discussie gaat echter weer over toezicht, over controle, over de traditionele thema's ‘deugdelijkheid' van bestuur, financiën en rechtspleging. Is deze invalshoek goed gekozen? OCaN signaleert ook nu met zorg de onverschilligheid van Nederland ten aanzien van de sociale ontwikkeling op Curaçao, van groot belang voor de burgers. Ten aanzien van de rechten van het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele rechten (ESOCUL Verdrag, Verenigde Naties) zijn Nederland en de Nederlandse Antillen echter geen afzonderlijke landen: zij dragen gezamenlijk zowel volkenrechtelijk als statuutrechtelijk verantwoordelijkheid dat deze rechten steeds nader tot algemene verwezenlijking komen. Gelet op hoe in Nederland Antillianen de afgelopen paar jaar in toenemende mate negatief worden bejegend, is deze onverschilligheid meer dan een aandachtspunt.

OCaN schetst de sfeer aan de hand van een actuele rondgang:

• De Raad van State veegt de verplichte inburgering voor Antillianen en de toelating- en deportatiewet van tafel; de huidige regering heeft beide kwesties via een achterdeur toch weer in haar coalitieakkoord opgenomen.
• In Rotterdam vergelijkt raadslid Pastors Antillianen met een ziekte en heeft kamerlid Mirjam Sterk het over terroristen. Beledigingen worden gerechtvaardigd. Verantwoordelijkheid in het emotie-politieke Nederland wordt niet genomen.
• De Rotterdamse burgemeester Opstelten pleit voor een ‘Antillianenstop' in zijn stad.
• Ex-wethouder Marianne van den Anker vindt dat Antilliaanse zwangere vrouwen verplicht een abortus moeten ondergaan, net als gehandicapten.
• Onderzoekster Marion van San beweert: criminaliteit onder Antillianen is erfelijk. Dat politie en sociale dienst Antillianen discrimineren, durft zij niet te vermelden.
• De preflight controles op Schiphol voor Antilliaanse passagiers die naar Curaçao willen vliegen gaan gewoon door. Zie je eruit als een potentiële bolletjesslikker? Lever dan je ticket maar alvast in. Geen geld retour.
• Alleen Antilliaanse jongeren komen in een aparte databank waar hun ras-, gezondheid- en strafrechtgegevens worden geregistreerd: ten behoeve van ‘activiteiten' van de Antillianengemeenten. OCaN zal deze maatregel binnenkort aanvechten bij de rechter.
• 
  Racistisch geweld tegen Antillianen en een Arubaan in Papendrecht, Veenendaal en Rotterdam: twee zwaargewonden en een dode tot gevolg. Politici en media zwijgen, hetgeen in schril contrast als geweld gepleegd wordt door Antillianen.
• Langdurig en stelselmatig stigmatiseren ten aanzien van Antillianen door politici, onderzoekers en media: zij zetten aan tot haat, geweld en discriminatie. Zo zijn racistische teksten tegen Antillianen op websites legio. Hoe zal een Antilliaans kind kijken en voelen als hij of zij continu geconfronteerd wordt met dit soort beelden?
• Dat er problemen zijn, is een feit. Maar geen enkel onderzoek geeft een juiste balans van de werkelijkheid: gecorrigeerd naar demografische en sociaal-economische factoren blijkt van de procentuele oververtegenwoordiging van Antilliaanse jonge verdachten in de politie-statistieken niet veel meer over te blijven. Het percentage verdachten wordt ook nog eens verhoogd door de eenzijdige oriëntatie van de politie op Antillianen.
• ‘Anti-teams' van de politie jagen op Antilliaanse ‘samenscholingen', doen aan ‘gericht fouilleren' onder deze groep en hanteren een ‘patseraanpak' (bewijs je bezit!) in Antilliaanse buurten. Zogeheten stadsmariniers breken in in woningen om Antilliaanse gezinnen ‘te helpen'. Hinderlijk volgen heet dat volgens de politie, maar volgens deskundigen in internationaal recht is dit ‘ethnic profiling', hetgeen onder alle omstandigheden verboden is.
• Nederland dreigt plotseling met ‘geen hulp' als Curaçao slechts langer wil nadenken over de koers die zij wil varen. Wat is het grote belang hier? Welke garanties geeft Nederland aan Curaçao bij een intensieve ‘samenwerking' op rechtspleging en financiën? Worden schulden ‘overgenomen' of ‘gesaneerd', of daadwerkelijk kwijtgescholden? Waarom opeens samenwerking als de politieke wil voor de deportatiewet er nog is? Immers, een grote meerderheid van de Nederlandse bevolking is voor.
  
• Meer dan de helft van de Europese Nederlanders wil af van de Nederlandse Antillen, zo wees een OCaN/TNS NIPO onderzoek in 2004 uit. Intussen is de situatie verder verhard en zullen deze feiten hoogstwaarschijnlijk alleen maar verder verslechterd zijn.

Zijn wij in Nederland beland op ons oer-zoogdierengevoel: het ‘wij-zij denken', slechts voor zetels? Het integraal en ontwikkeld cognitief kijken lijkt verdwenen te zijn:

Het beeld van Antillianen is volkomen scheef gegroeid langs de lijn van etniciteit, concludeert OCaN. Een Antilliaan is per definitie een crimineel en Antillianen die het goed doen, zijn Nederlanders. Tal van geboden en verboden richting één bevolkingsgroep kan slechts duiden op één ding: de Nederlandse overheid vertrouwt de Antilliaanse burger niet. Dit terwijl wij op de drempel staan om te gaan kiezen voor de toekomst in het nieuwe Koninkrijk.

Dit is hard en meedogenloos, het doet pijn, vanuit onze waardigheid maakt dit ons triest. Dit Nederland is niet het moederland Nederland dat wij kennen. Dit is niet het Koninkrijk waar wij trots op zijn. Droefheid eveneens om de toenemende armoede op onze eilanden. Echter, we moeten verder en hebben elkaar hard nodig; hoe kunnen wij de toekomst doen keren?

Curaçao staat voor een historisch moment, waarbij het erom gaat gezamenlijk oplossingen te zoeken voor de sociale problemen van de Caribisch-Nederlandse burgers in het Koninkrijk. We zullen moeten investeren in plaats van afbreken. Produceren in plaats van consumeren. Geen ‘easy money' meer, maar genereren van verdiensten uit kennis; kiezen voor visie, voor onze kinderen, voor de lange termijn, voor zelfstandigheid, voor internationale relaties. Maar bovenal is van belang, als we gezamenlijk verder willen: een verandering van de mindset van elke betrokkene in het Koninkrijk. Durven veranderen. Niet hard tegen hard, maar humaniteit, gevoel en gezamenlijkheid dienen de boventoon te voeren. Verheffen tot een hoger niveau van denken, van handelen en leven.

OCaN presenteert volgende maand een advies ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting onder Antillianen en Arubanen in het Koninkrijk getiteld ‘Change the mindset', met daarin tal van ideeën voor oplossingsrichtingen naar alle niveaus, terreinen en deelgroepen: van een gezonde zwangerschap tot essentiële voeding voor de allerkleinsten; huiswerkbegeleiding voor jonge kinderen, cultuur en sport ten behoeve van traumaverwerking, onderwijs en mentoring, gezonde en veilige woningen, hulp aan vaders, microkredieten voor ondernemers... Dit alles ten behoeve van het verbeteren van het perspectief , ten behoeve van ontplooiing, optimisme en menselijke ontwikkeling. Het adviesrapport wordt op 22 mei op Curaçao aangeboden aan de Vertegenwoordiger van de regering van het Koninkrijk in de Nederlandse Antillen, Gouverneur mr. Frits Goedgedrag.

Het adagium voor alle betrokken Koninkrijksburgers in het OCaN-advies is het hanteren van een andere invalshoek: criminaliteit frustreert ontwikkeling, armoede blokkeert ontwikkeling en onderwijs stimuleert ontwikkeling.

Voor meer informatie:

Roy A. Pieters
voorzitter OCaN

bureau: 070-380.33.01
mobiel: 06-508.05.014
www.ocan.nl

Het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN) is de overlegpartner van de rijksoverheid inzake integratiethema's van Antillianen en Arubanen in Nederland. OCaN participeert in het Landelijk Overleg Minderheden (LOM), voorgezeten door de minister voor Wonen, Wijken en Integratie.