Gebroken gezinnen oorzaak criminaliteit volwassen Antilliaanse mannen?

"Beleid: terugdringen werkloosheid niet alleen onder Antilliaanse jongeren"

Wat zijn de achterliggende oorzaken van het hoge percentage daders onder Antilliaanse twintigers, dertigers en veertigers in vergelijking met het overall Antilliaanse daderpercentage?

Deze vraag wordt gesteld in het onderzoek Criminaliteit, leeftijd en etniciteit. Over de afwijkende leeftijdsspecifieke criminaliteitscijfers van in Nederland verblijvende Antillianen en Marokkanen (Jennissen e.a., WODC, 2009).

In de samenvatting wordt het volgende gezegd: "In deze studie zijn aanwijzingen gevonden dat het vaak voorkomen van gebroken gezinnen een achterliggende oorzaak is voor de relatief hoge daderpercentages onder volwassen mannelijke Antillianen tot een leeftijd van ongeveer 45 jaar. Volwassen Antilliaanse mannen missen hierdoor namelijk vaak de temperende invloed van een eigen gezin op de neiging tot het plegen van delicten, Het hebben van een eigen gezin verhoogt de potentiële kosten die gepaard gaan met criminaliteit. Zo zal bijvoorbeeld de mogelijkheid om veroordeeld te worden tot een gevangenisstraf op iemand die zorg draagt voor een gezin een grotere afschrikkende werking hebben dan op iemand die alleenstaand is. Ook onder Antilliaanse vrou­wen blijven de criminaliteitscijfers in de twee decennia na de vroege volwassenheid erg hoog. Dit zou kunnen komen omdat vrouwen die zich inlaten met criminele activiteiten dit vaak doen ter ondersteuning van of als facilitator van criminaliteit die gepleegd wordt door mannelijke leeftijdgenoten in hun directe omgeving. Verder lijkt ook het grote aantal drugsdelicten waarbij de dader in kwestie van Antilliaanse komaf is van belang te zijn. Met de bovengenoemde verschijnselen bleek het toch niet mogelijk om de afwijkende age-crime curve voor Antillianen afdoende te verklaren en daarmee een bevredigend antwoord voor onderzoeksvraag 2 aan te dragen. Waarschijnlijk omdat het onderzoek hier tegen de beper­kingen van de gebruikte database aanliep."

"Men is het meestal over eens dat matrifocaliteit een aanpassing is aan de slechte of instabiele maatschappelijke situatie waarbij de historisch-culturele erfenis ook van invloed is. Het veel voor­komen van de matrifocale gezinsstructuur onder Antillianen lijkt dan ook iets te zijn wat moeilijk door beleidsinterventies te veranderen is. Het lijkt verstandiger om beleid te ontwikkelen dat alternatieve vormen van sociale inbedding, die de potentiële kosten van criminaliteit verhogen, van Antilliaanse twintigers, dertigers en veertigers stimuleert. Men moet hier vooral aan het hebben van werk denken. Het terugdringen van de werk­loosheid onder Antillianen zou dus niet uitsluitend op jongeren gericht moeten zijn. Uiteraard is het overigens ook om de criminaliteit onder postadolescente Antillianen aan te pakken van groot belang dat het voor­tijdig schoolverlaten onder Antilliaanse jongeren wordt aangepakt."

Resultaten van logistische regressieanalyse ter verklaring van het al dan niet als dader geregistreerd zijn in 2005, minderjarigen van 12 t/m 17 jaar (N = 1.064.808)

 

Model A

Model B

Model C

Autochtoon

1

1

1

Antilliaan

 

 

2,69

Eerste generatie

7,52

3,35

 

Tweede generatie

4,25

2,59

 

Als de resultaten van model A wordt vergeleken met die van model B, zien we dat de oververtegenwoordiging van allochtonen in de geregistreerde dadercijfers kleiner wordt als we corrigeren voor sociaal-economische achtergrondkenmerken. Voor alle groepen behalve eerste generatie Antillianen nemen de odds ratio's (de kans dat iets plaatsvindt gedeeld door de kans dat het niet plaatsvindt) met ongeveer 40% af, terwijl de odds ratio voor eerste generatie Antillianen in model B zelfs meer dan gehalveerd is in vergelijking met de waarde in model A.

In model C, waarop de in de figuur weer­gegeven age-crime curves zijn gebaseerd, wordt leeftijdkwadraat niet meer als onafhankelijke variabele opgenomen. Deze variabele levert een grotere bijdrage aan het voorspellen of iemand al dan niet als dader geregistreerd staat dan de interactie tussen herkomstgroep en leef­tijd en de informatie of een autochtoon al dan niet in het buitenland gebo­ren is.

Resultaten van logistische regressieanalyse ter verklaring van het al dan niet als dader geregistreerd zijn in 2005, volwassenen van 18 t/m 37 jaar (N = N = 3.699.215)

 

Model A

Model B

Model C

Autochtoon

1

1

1

Antilliaan

 

 

1,82

Eerste generatie

5,12

2,61

 

Tweede generatie

2,24

1,67

 

Antilliaan x vrouw

 

 

0,12

Eerste generatie

0,40

0,14

 

Tweede generatie

0,20

0,15

 

Tabellen op: p51-52 en p61-62.

De publicatie is te downloaden via http://www.wodc.nl/onderzoeksdatabase/de-afwijkende-leeftijdsspecifieke-criminaliteitscijfers-onder-marokkanen-en-antillianen.aspx

Bron: OCaN-redactie.