Speech Glenn Helberg, voorzitter OCaN, op de Kerstbrunch.
dinsdag 23 december 2008 18:58
Tijdens de Netwerkbijeenkomst van de OCaN Kerstbrunch te Scheveningen op 21 december 2008, heeft de voorzitter van OCaN, drs. Glenn Helberg, een speech gegeven in bijzijn van Antilliaanse, Arubaanse en Nederlandse genodigden. Hieronder leest u zijn speech.Geachte aanwezigen,
Ik wil u allen hartelijk bedanken voor uw komst naar de kerst- en eindejaarsnetwerkbijeenkomst van OCaN.
Het is alsof de voorzienigheid ons deze dag heeft geschonken, om met elkaar te vieren dat onze grondrechten als Nederlander in het Koninkrijk niet zijn aangetast. Het kabinet is zo wijs geweest om de VIA geen doorgang te laten vinden. Wij zijn niet gedegradeerd tot tweederangsburgers, burgers met de Nederlandse nationaliteit, Antilliaanse of Arubaanse Nederlanders met een min.
Met vereende kracht hebben wij dit bereikt. Vereende kracht in de Antilliaanse-Arubaanse samenleving hier, als de samenleving overzee. Wij hebben laten zien dat wij gebruik weten te maken van onze democratische rechten, het recht op bezwaar, het recht op verweer. Op alle niveau's hebben wij ons laten zien als volwassen partners in de dialoog. Op politiek en juridisch niveau. Wij zijn zeer erkentelijk dat de rijen zich sloten toen wij op 3 september, na de uitspraak van de Raad van State, oordeelden dat wij het nu moesten voorleggen aan het Europees Hof.
Ik feliciteer de gehele gemeenschap met dit moment in de geschiedenis.
Een brede maatschappelijke discussie over het nut en de noodzaak van het registreren van etniciteit zal vervolgens in de Nederlandse samenleving gaan plaatsvinden. Dat is een goede zaak.
Zoals wij allen met elkaar hier aanwezig zijn, dragen wij de eeuwenlange kennis met ons mee hoe naast elkaar te leven als je verschilt in huidskleur, gewoonten en geloof. Laten we de lessen daarvan die wij met ons meedragen, verspreiden in deze cultuur, ieder op zijn eigen manier, werkplek of invloedsfeer om een samenleving te creëren waarin een ieder zich vrijelijk en gelijkwaardig kan ontwikkelen.
Wij zullen onze kennis en kunde moeten blijven inzetten voor de gemeenschap. De VIA is in de VIR opgegaan en politiek ligt er nu een document dat de goedkeuring heeft van het kabinet en, zoals uit de pers blijkt, ook van G21 bij monde van mevr. Jorritsma. Wij moeten ervoor waken dat in de VIR er zeker sprake zal moeten zijn van gelijkwaardige behandeling, aangezien men de Antilliaanse en Arubaanse problematiek wil blijven zien als specifieke problematiek.
De opname van Antilliaans-Nederlandse risicojongeren in de VIR door middel van een VSN (verwijsindexservicenummer) zou een indirecte vorm van etnische registratie kunnen zijn als het alleen van toepassing is op A-A risicojongeren. VIR is gericht op het individu. Er wordt verkend of naasten van jongeren in de VIR opgenomen kunnen worden. Een Familie van een risicojongere kan toch geen knelpuntcriterium worden genoemd? Is dit juridisch haalbaar?
Er ligt een rapport van de Taskforce Antilliaanse-Nederlanders waarop nog een kabinetsreactie in het voorjaar te verwachten is. Vooralsnog weten we niet wat dat zal zijn, maar één zaak is duidelijk: we willen graag overeind houden dat het beleid niet over de Antillianen en Arubanen moet gaan, maar met de Antillianen en Arubanen aangegaan moet worden. Als er al sprake is van een specifieke situatie van de Antillianen en Arubanen dan is het wel dat wij graag zien dat de risicojongeren benaderd worden met begrip van en voor hun situatie. En wel een situatie waarin de jongeren niet zelden opgroeien in armoede. Overal waar we op de wereld kijken zien we dat armoede leidt tot sociale achterstand, met als gevolg dat men paniekerige pogingen doet om de armoede te ontlopen.
We zien veel programma's op tv voorbijkomen die aandacht vragen voor de armoedesituatie elders in de wereld en of wij als Nederlanders aub willen schenken om die zielige mensen te helpen. De armoede bij de burgers in eigen land wordt echter benaderd met kilte en het gevoel dat we zij liever kwijt zijn dan rijk. Zolang de armoede maar ver weg is hebben we mededogen. Armoede op afstand is lekker, omdat je geen last hebt van de negatieve gevolgen daarvan. Armoede op afstand hoef je niet in te schalen op hoeveel overlast het geeft.
We dienen in de gaten te houden dat het ons om de wezelijke hulp moet gaan. Worden de jongeren werkelijk geholpen door de registratie van hun gegevens zoals het in de VIR bedoeld is? Daar zullen wij controlesystemen op moeten ontwikkelen. Het moet transparant zijn en geëvalueerd worden. Waar het ons om moet gaan is niet of de overlast teruggedrongen is, doch of onze jongeren werkelijk kunnen gaan meedoen in deze samenleving.
Waarom zeg ik dit. U weet dat wij in het landelijk overleg minderheden participeren en dat wij inzicht verwerven in de problematiek van de verschillende groepen nieuwe Nederlanders. Zo blijkt dat de Chinezen het probleem signaleren dat 80% van hun kinderen in de horeca werkt en niet verder komt dan dat, dat er Chinese migranten zijn die nooit verder komen dan die keuken. Als het werkelijk om integratie en participatie gaat in het integratiebeleid zal er dus werkelijk beleid moeten komen dat zich richt op emancipatie, integratie en positeverbetering van alle groepen. En niet beleid met een vergrootglas alleen gericht op zogenaamde overlastgevers.
OCaN ziet het als taak haar bijdrage te blijven geven om de eenheid die wij hebben verwezenlijkt rondom de VIA voort te zetten en wel rondom het thema meedoen voor alle Antillianen en Arubanen. Hier en daar valt het mij nog op dat we nog last hebben van de krabbenmentaliteit. Maar laten we dat achter ons laten ten behoeve van iets dat veel leuker en veel mooier is. Het is de Nederlandse overheid het afgelopen jaar al niet meer gelukt om te zeggen dat die Antillianen zo verdeeld zijn en geen organisatie kennen.
Wij hebben onze organsaties met hun eigen signatuur, legitimering en taak, maar wel samenwerkend. OCaN, MAAPP en de beraden staan voor dezelfde zaak. Met onze politici trachten wij een goede relatie te onderhouden zodat wij elkaar wederzijds kunnen steunen. Met de Gevolmachtigde Minister is er een goede relatie. Het Kabinet van de gevolmachtigd minister kan op elk gewenst moment met ons in overleg treden als hij dat noodzakelijk acht.
Wij hebben dit jaar gemerkt hoe vruchtbaar dat heeft gewerkt. Wij hebben onze visie op het POK mogen toelichten: halvering van de armoede onder AA in het Koninkrijk in 20 jaar; van 32% naar 16% (politiek NA/A/Ned, hulpverlening/onderwijs, aandachtsgroepen). Belangrijk is de relatie die wij onderhouden met de zelforgansiaties en met de individuele personen die allemaal een bijdrage leveren aan verbetering van de positie van A/A. We zijn met zijn allen op de goede weg.
In het nieuwe jaar zullen we al vrij snel weer bij elkaar komen om de koppen bij elkaar te steken om het onderwerp Opvoeding in Antilliaanse en Arubaanse gezinnen (seksualiteit, gender, hechting, gezondheid, vaderschap, hulpverlening) ter hand te nemen. Belangrijk zijn de huidige ontwikkelingen .
We kunnen de problemen alleen te baat als we onze gezinnen sterker maken. Betekent dat wij een handboek willen maken over opvoeding dat we kunnen gebruiken in onze gezinnen en voor de professionals in de centra voor jeugd en gezin. Een handboek waaraan wij met zijn allen werken, Onderwerpen zijn: aanval perinatale sterfte (gezonde zwangerschap), gezonde voeding 0-2 jaar, laagdrempelige voorzieningen (consultatiebureau's), opvoeding en VVE 2-4 jaar; sport, een gezonde levensstijl, vaderschap, opvoedingsondersteuning jonge ouders: 25-34 jaar.
Het komende jaar is tevens van groot belang gezien de ontwikkelingen overzee en de ontmanteling van het Land Nederlandse Antillen. Wij zijn de onderhandelaars erkentelijk voor 't werk dat er geleverd is.
Er zijn verschillende meningen die alle in het democratisch bestel dat wij op de Antillen kennen, gelukkig gehoord kunnen worden en meegenomen kunnen worden in de komende tijd. Wij spreken de hoop uit dat het met name de bevolking van onze eilanden ten goede zal komen. Dat eindelijk niet alleen de bevoorrechten vrijelijk kunnen genieten van het leven in de zon, maar ook de mensen die minder bedeeld zijn.
Wij hebben een taak om de gemeenschap te informeren. Kennis maakt macht en geeft de mogelijkheid tot integratie. Informatie bij de doelgroep brengen is van groot belang. Het komende jaar is het van belang dat wij de achterban o.a. informeren over het feit dat zij Europeanen zijn, wat dat betekent en dat de verkiezing voor het Europees Parlement er aan komt en dat zij van hun stemrecht gebruik moeten/kunnen maken. Wij zullen moeten informeren over het jeugdbeleid, over pensioen en ouderdomsvoorzieningen, over de wijze waarop de overheid van de achterban vraagt mee te emanciperen als het over sociale acceptatie van homoseksualiteit gaat. Wij zullen arbeid en ondernemerschap moeten stimuleren middels het voorlichten over de mogelijkheden die er zijn.
Dames en heren, wij hebben jarenlang gestreden voor de rechtspositie en emancipatie van de A-A gemeenschap. Ik wil op deze plaats Roy Pieters danken voor het het jarenlange werk als primus inter paris bij OCaN. Roy bedankt. We zetten voort wat jij begonnen bent. Roy bedankt. Wij zijn bezig met de mindset change.
Ingemar Merkies. Mariela Harrigan en Leon de Windt, bedankt voor jullie waardevolle bijdrage.
Ik wil ook Ruben Severina bedanken. Vasthoudend en vastberaden heb jij je bijdrage geleverd. Ik wil Jacques Veeris en jou ook bedanken voor het samen optrekken. We kennen het belang om niet alleen met de politiek te praten maar ook met de de ambtenaren die het belangrijke werk leveren.
Raymond Labad, de nieuwe voorzitter van MAAPP. Wij hebben een goede start gemaakt. Laga nos sigi.
U allen die ik niet bij naam noem, U heeft allen betekenis voor OCaN en de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap. Het kan niet anders dan dat u dat uit liefde doet voor uw medemens. Koester dat in uw harten, deze liefde. Het is kersttijd laten we genieten van de vrede op aarde en uitzien naar een nieuw jaar waarin we hoopvol zijn over wat er internationaal gaat gebeuren nu OBAMA president wordt. Laten wij uitzien naar een jaar van verdere emancipatie van ons volk in Nederland.