Portretten

Mita Filesia, van niets naar iets

Ruim acht jaar is ze in Nederland. Ze studeerde, is fulltime adviseur bij de overheid en daarnaast vond ze met haar eigen webwinkel een gat in de markt. En niets is haar aan komen waaien; ze deed het allemaal zelf. Mita Filesia is 27 jaar en heeft het gemaakt in Nederland. Hoe? Met heel veel strijdlust, zegt ze zelf. "Makkelijk is het zeker niet, maar het kan."

Door Matthijs Voortman

Die strijdlust zit in de genen van de Curaçaose die opgroeide in de wijk Sta. Maria. Ze vertelt dat haar moeder  ook altijd maar door bleef gaan, zelfs in uitzichtloze situaties. Toen Mita drie jaar was, verloor ze haar vader. Hij raakte vermist tijdens een zakenreis naar Sint Maarten en werd nooit meer gevonden. Haar moeder stond er toen alleen voor, met haar dochters. Mita, de middelste van drie zussen, vertelt vol respect dat haar moeder nooit opgaf: "Hoe moeilijk het ook geweest moet zijn, ze ging gewoon door. Ze kon ook niet anders." Ondanks de problemen kijkt Mita  met een goed gevoel terug op haar jeugd op Curaçao. "Ik heb niets gemist in mijn opvoeding. We hadden een grote familie. Het was altijd heel gezellig en fijn. We deden heel veel samen. Een warm gevoel".

Warm nest verlaten

Omdat haar moeder in het SEHOS werkte, wilde Mita eigenlijk arts worden. Maar van dat idee zag ze toch vrij snel af. "Ik kwam er op de mavo achter dat ik het toch een beetje eng vind. Ik heb medelijden met die mensen en dan kan je ze moeilijk helpen. Dus ik kwam erachter dat dat hem niet zou worden". Ze ging iets heel anders doen, de opleiding bouwkunde. "Ik vond het wel wat hebben om te tekenen en constructies te bedenken." Op een school met vooral jongens was het 'reuze gezellig', zegt Mita.

Ze maakte de opleiding af en besloot op haar 19de haar warme nest te verlaten en de grote oversteek te maken, met de bursalen naar Nederland. Tranen met tuiten op de dag dat ze vertrok, maar ze ging met een doel:  "Ik wilde mezelf persoonlijk ontwikkelen.  Daarnaast  was ik toe aan een uitdaging. Curaçao is klein en  ik wilde meer zien van de wereld , iets meemaken, andere mensen, een andere cultuur leren kennen".  De eerste maanden in Nederland waren een ramp. "Je hoort van tevoren van alles over hoe moeilijk het is.

Voor mezelf zorgen was voor mij niet zo'n probleem, dat moesten we op Curaçao ook omdat mijn moeder vaak werkte. Voor mij waren de taal, de cultuur en de mensen het grote probleem. "Ik moest wennen aan de onpersoonlijke manier waarop mensen met elkaar omgaan. Verder had ik een beeld van Nederland dat alles geregeld is.

Dat bleek totaal niet zo te zijn. Je moet heel veel zelf doen.  Ik had 500 euro studiefinanciering. Ik kreeg een kamer die me 412 euro kostte, maar de woningbouwvereniging zei dat ik recht had op huursubsidie, en daar vertrouwde ik op dus tekende ik het contract. Achteraf kreeg ik die subsidie niet. Dus ik had 88 euro om de maand mee rond te komen. Toen ben ik al in de eerste maand van mijn opleiding gaan werken. Ik kreeg een schoonmaakbaantje van 5 tot 7 uur, voor ik naar school ging. Ik moest wel."

De taal die je niet goed spreekt, je hebt geen geld, je moet naar school en ook nog eens hard werken. "Het was ontzettend zwaar. Wat heb ik hier te zoeken, dacht ik vaak.  Ik kon bij de pakken neer gaan zitten, maar dat deed ik niet. Je moest wel door, je hebt zo'n lange reis gemaakt en dan geef je niet zomaar op. Ik bleef altijd gefocust op mijn doel. Per dag bekijken hoe het gaat, en jezelf blijven motiveren."

Haar eigen vrolijke webwinkel

Mita deed de opleiding technische bedrijfskunde aan de Hogeschool Rotterdam. Tijdens haar opleiding moest ze een fictief bedrijf beginnen. Ze had weinig zin om haar tijd te verdoen, dus ze besloot een echt bedrijf op te zetten. "Ik ging eerst heel serieus nadenken. Waar ben ik heel goed in, waarbij twijfel ik niet over mezelf. Dan kom ik altijd uit op mijn creativiteit. Ik dacht altijd: daar moet ik iets mee doen." Zo ontstond in 2006 haar eigen webwinkel voor themagerichte feestartikelen met het motto 'Life is great.... Celebrate' . Daar gingen wel twee jaar voorbereiding aan vooraf. "Je moet goed weten hoe de markt is en of er vraag is naar jouw product".

Ze verkoopt onder meer artikelen rond populaire Disney en Pixar-animatiefilms, waarmee kinderfeestjes kunnen worden opgevrolijkt, zoals Shrek en Hello Kitty. "Dat werd toen niet verkocht in Nederland, niet in gewone winkels, maar ook niet via internet. Op Curaçao was het heel normaal dat je dat soort artikelen kon kopen.  Ik dacht: dat kan hier ook. Ik zocht een gat in de markt en vond het."

Behalve de verkoop van artikelen, verzorgt Mita met Celebration 'N Things ook de aankleding van feestjes voor kinderen en volwassenen.  "We kunnen iedere ruimte omtoveren tot een themagericht partyparadijsje".  Ze doet dat vooral voor bedrijven. Zo was een grote klant van haar de stichting Doe een Wens die leuke dagen bezorgen voor hele zieke kinderen. "Ik verzorgde een Sweet 16-feest, waarbij ik een ruimte helemaal heb aangekleed en alles rond het feest heb geregeld, waaronder ook de catering. Ik heb dan een team van mensen dat ik kan inschakelen".

Mita startte haar eigen bedrijf op zonder financiering.  "Ik heb echt alles zelf gedaan, m'n website heb ik zelf gemaakt, mijn administratie doe ik zelf, alles alles. Daardoor hoefde ik geen lening af te sluiten. Het heeft me weinig geld gekost, wel veel tijd. En dat deed ik allemaal tijdens mijn studie. Elke avond en in het weekend zat ik achter de computer. Ik geloofde in het idee dus ik hield vol.

Toen na de lange voorbereiding eindelijk begon, liep het helemaal niet. "Ik deed het erbij. Ik wist niet zo goed hoe ik klanten moest werven. Van de klanten die ik had, kreeg ik wel ontzettend positieve reacties.  Zo hield ik vol. Je moet altijd in je ideeën blijven geloven. Ik ben actief meer bekendheid gaan geven aan de site, onder meer door het plaatsen van gratis linkjes op andere websites.  In het begin van het tweede jaar, begin 2008, ging het ineens lopen."

Sleutel van het succes

Het gaat zelfs zo goed, dat Mita van de webwinkel zou kunnen leven, als ze haar fulltime baan zou opzeggen. Nu runt ze het bedrijf in het weekend en doordeweeks als ze terugkomt van haar werk. "Dan zit ik een paar uur achter de computer om bestellingen te verwerken. Ik vergeet soms zelfs te eten.  Ik ben eigenlijk altijd aan het werk. Het gebeurt wel eens dat ik opdrachten moet afzeggen. Ik werk 36 uur voor het ministerie van Justitie en als iemand een feestje wil houden op woensdag, dan lukt het mij niet. Dan moet ik werken."

" Ik hou het vol omdat het mijn eigen bedrijf is. Ik heb het zelf gecreëerd dus je wil hoe dan ook dat het goed gaat." Volgens Mita is de sleutel van succes dat je iets doet wat je leuk vindt en waar je goed in bent. Dan gaat het vanzelf, zegt ze. "Ik vind het niet erg dat ik op zaterdagochtend om 9 uur bij een klant moet zijn."

Om een eigen bedrijf te runnen, moet je wel discipline hebben, heeft Mita inmiddels ervaren. " Als je het over ondernemen hebt, dan denken de meeste mensen dat het  om geld verdienen gaat, maar dat is het niet alleen. Er komt heel veel bij kijken. Je moet mensen altijd netjes en correct te woord staan en altijd je afspraken nakomen.

Als mensen 1000 euro aan een feestje uitgeven, dan kun je het niet maken te laat te komen.  Ik heb het wel afgeleerd om te laat te komen, eigenlijk tijdens mijn studie al. Het kostte wel moeite, wij Antillianen zijn het niet gewend hè. Bij ons is alles wat minder gestrest."

Al tijdens haar opleiding is Mita begonnen met haar fulltime baan bij het ministerie van Justitie waar ze adviseur huisvesting  werd voor acht penitentiaire inrichtingen. Ze had toen dus haar studie, de  webwinkel en een drukke baan. "Dat was eigenlijk verschrikkelijk. Ik sliep denk ik vijf uurtjes.

Het kan wel, maar je moet enorm goed plannen, en je aan die planning houden uiteraard. Je moet prioriteiten stellen." Ze overweegt zich nu volledig te gaan richten op haar webwinkel. "Ik vind mijn werk bij justitie leuk en ik heb er veel geleerd, maar je moet jezelf altijd afvragen wat beter is voor jezelf."

Terug naar Curaçao

Uiteindelijk gaat Mita hoe dan ook weer terug naar Curaçao, alleen is de vraag wanneer. Ze heeft geen haast. " Ik ben heel tevreden met mezelf, en ik ben nog steeds bezig met het bereiken van mijn doel. Dat ik ooit terugga,  is een feit. Ik ben hier alleen met mijn zus in Nederland, de rest van de familie zit daar."

De jonge Curaçaose wil in Nederland een basis opbouwen zodat ze genoeg geld heeft om te leven op het eiland. "Met alleen een diploma red je het niet op de Antillen. Ik ben een kapitaal aan het opbouwen." En mogelijk runt ze straks haar webwinkel vanuit de Antillen. "Wie weet, het is belastingtechnisch in elk geval erg aantrekkelijk, maar dan moet ik hier in Nederland wel de juiste mensen hebben."

Login